Fotografia

Oznaczenia obiektywów Nikon – Nikkor

We wcześniejszym artykule opisaliśmy oznaczenia obiektywów Canon. Oznaczenia często spędzają sen z powiek fotografom, zwłaszcza tym rozpoczynającym przygodę z fotografią. Dzisiaj przedstawię Wam oznaczenia z jakimi spotykamy się na obiektywach Nikona – Nikkora.

Lista najczęściej używanych skrótów  na obiektywach Nikkor

A – Pierwotne oznaczenie bagnetu Nikona dla lustrzanek wyprodukowanych przed 1979.

AF – Ten symbol nosiły pierwsze obiektywy przeznaczone do lustrzanek z autofokusem, produkowane od 1986 roku.

AF-S – (z ang. AutoFocus-Silent wave) Tym symbolem oznaczono obiektywy z cichym silnikiem autofocusa produkowane od 1996 roku.

AF-I – Obiektyw Nikon z systemem autofokusu, który sam steruje obiektywem, bez mechanicznego połączenia aparatem.

A-M – Przełącznik blokujący pierścień ustawiania ostrości w trybie autofokusa, przy jednoczesnym umożliwianiu zachowania podobnego do obiektywów manualnych w trybie manualnego ustawiania ostrości z wystarczającym obciążeniem podczas obracania pierścienia ustawiania ostrości.

ASP – Informacja o zastosowaniu w konstrukcji obiektywu elementów (soczewek) asferycznych ograniczających aberrację sferyczną.

CRC – System korekcji dla małych odległości z angielskiego Close-Range Corection. System CRC charakteryzuje się tym, że część soczewek w obiektywie jest skonfigurowana jako “elementy pływające”, a każda grupa soczewek porusza się niezależnie podczas ustawiania ostrości. Najczęściej spotykany w obiektywach typu “rybie oko”.

– Oznaczenie zmodyfikowanej serii obiektywów AF wprowadzonej w 1992 roku. Informacje o odległości (pomiar odległości) – obiektywy Nikkor typu D  przekazuje procesorowi informacje o odległości obiektu od aparatu. Dzięki temu możliwe było wprowadzenie pomiaru matrycowego 3D oraz sterowanego wielosensorowo, przestrzennego zrównoważenia błysku wypełniającego.

DC – Określenie dla obiektywów, które mają możliwość sterowania stopniem aberracji sferycznej tła i pierwszego planu poprzez obracanie soczewki DC (z ang. Defocus-image Control). Technikę taką stosuje się w fotografii portretowej.

DX – Oznaczenie obiektywów przeznaczonych do współpracy z lustrzankami cyfrowymi. Mają ograniczone pole rzutowania obrazu i dlatego po zamontowaniu w korpusie pełnoklatkowym bardzo mocno winietują. Wszystkie szkła DX są jednocześnie typu G.

ED – Kluczowy element teleobiektywu NIKKOR – oznacza szkło o niskiej dyspersji (z ang. Extra-Low Dispersion), z którego wykonane są soczewki, oczywiście nie wszystkie. Szkło niskodyspersyjne niweluje aberrację chromatyczną.

– Obiektyw NIKKOR typu G. Nie mają one pierścienia przysłony. Przysłonę należy ustawiać za pomocą koła sterującego w korpusie aparatu. Takie sterowanie oferują wszystkie cyfrowe lustrzanki Nikona.

IF – Skrót od Internal Focusing. Jest to symbol znajdujący się na obiektywach, w których ostrzenie odbywa się poprzez przemieszczanie wewnętrznej grupy soczewek. Dzięki temu w trakcie ustawiania ostrości nie poruszają się żadne zewnętrzne elementy obiektywu, nie zmieniają się też jego wymiary. Pozwala to uzyskać dużą szczelność obudowy, a nieruchoma tylna soczewka umożliwia swobodne stosowanie telekonwerterów.

IX – Obiektywy przeznaczone dla systemu APS (Advanced Photo System). Chociaż mają bagnet typu F, nie mogą być stosowane z lustrzankami 35 mm lub cyfrowymi.

M/A – Natychmiastowe przechodzenie z autofocusa do manualnej regulacji ostrości.

MF – Tak oznaczona jest optyka bez automatycznego ustawiania ostrości, a więc obiektywy manualne.

– Powłoka nanokrystaliczna Nano Crystal Coat. Powłoka ta praktycznie eliminuje odblaski powodowane przez wewnętrzne odbicia światła dla szerokiego zakresu długości fal i jest wyjątkowo skuteczna w zmniejszaniu poświaty oraz odblasków charakterystycznych dla obiektywów ultraszerokokątnych.

RF – Tylne ogniskowanie (ang. Rear Focusing). Ogniskowanie odbywa się poprzez przemieszczanie najbardziej zbliżonej do korpusu grupy soczewek. Zapewnia to szybkie ustawianie ostrości i dużą szczelność obudowy, tylna soczewka może jednak wchodzić w kolizję z niektórymi telekonwerterami.

SIC –  Zintegrowana powłoka antyodblaskowa. W tej technologii rodzaj i liczba powłok nakładanych na każdy element optyczny są optymalizowane zarówno pod kątem materiału, z jakiego wykonany jest element, jak i konstrukcji optycznej całego układu, czyli obiektywu. Nikon stosuje je zazwyczaj do obiektywów z dużą liczbą elementów, czyli w zoomach.

SWM – Silnik ultradźwiękowy SWM (ang. Silent Wave Motor). Zamienia on energię mechaniczną fal ultradźwiękowych na ruch obrotowy wirnika. Taki napęd zapewnia wyjątkowo szybkie, ciche i precyzyjne automatyczne ustawianie ostrości.

VR – Redukcja drgań (Vibration Reduction). W taki sposób oznaczane są obiektywy wyposażone w optyczny stabilizator drgań.

Powyższa lista zawiera podstawowe, często stosowane skróty. Z przyczyn obiektywnych nie wymieniono w niej kilku skrótów stosowanych w starych lub rzadko spotykanych modelach.

firma Nikon uruchomiła na swojej stronie internetowej bardzo przydatne narzędzie, pozwalające szybko odnaleźć i wybrać systemowe obiektywy z rodziny Nikkor. Usługa o nazwie Lenses Positioning Map to interaktywny wykres z prezentacją oferty japońskiego producenta.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *